تیافلاوین های موجود در چای سیاه در طی تخمیر چگونه تشکیل می شوند؟

آنتی اکسیدان های منحصر به فردی به نام تافلاوین، از جملهتیافلاوین در چای سیاه، در چای سیاه یافت می شود و از جنبه های مهم آن را طعم، ظاهر و سالم می کند. فرآیند تخمیر، که به‌طور صحیح‌تر اکسیداسیون نامیده می‌شود، برگ‌های چای را به این مواد شیمیایی تبدیل می‌کند. ترکیب شیمیایی برگ های چای سبز زمانی که اکسید می شوند بسیار تغییر می کند. این همان چیزی است که باعث ایجاد تافلاوین و سایر مولکول های گیج کننده می شود. آنزیم های طبیعی کاتچین های ساده را به ساختارهای پیچیده تری تبدیل می کنند و این تغییر را بسیار جالب می کند. درک چگونگی تهیه چای سیاه و اینکه چرا ممکن است برای شما مفید باشد، آسان تر است اگر بدانید که چگونه تیافلاوین ها ساخته می شوند. فرآیند پیچیده ایجاد تافلاوین و معنای آن برای کیفیت و سلامت چای در این پست وبلاگ مورد بحث قرار خواهد گرفت.

نقش پلی فنل اکسیداز

پلی فنل اکسیداز (PPO)، آنزیمی که به طور طبیعی در برگ‌های چای یافت می‌شود، فرآیند ساخت تافلاوین در چای سیاه را آغاز می‌کند. هنگامی که برگ های چای در حین فرآوری گرد می شوند یا خرد می شوند، دیواره های سلولی تجزیه می شوند. این به PPO اجازه می دهد تا با کاتچین ها، که پلی فنول های اصلی در برگ های تازه چای هستند، تعامل داشته باشد. این کاتچین ها به ویژه اپی گالوکاتچین گالات (EGCG) و اپی کاتچین گالات (ECG) توسط PPO اکسید می شوند. این امر زنجیره ای از فرآیندهای شیمیایی را آغاز می کند. این فعالیت آنزیمی برای تشکیل تافلاوین ها بسیار مهم است زیرا زمینه را برای تغییرات پیچیده ای که بعدا اتفاق می افتد فراهم می کند. اینکه PPO چقدر این فرآیندها را سرعت می‌بخشد، تأثیر مستقیمی بر میزان و کیفیت تافلاوین‌های ساخته شده در چای سیاه دارد.

دیمریزاسیون کاتچین

کاتچین های اکسید شده شروع به برهمکنش با یکدیگر می کنند و با ادامه فرآیند، دایمر می سازند. یک مرحله بسیار مهم در ساخت تیافلاوین در چای سیاه همین دیمر شدن است. با هم، یک مولکول EGCG اکسید شده و یک مولکول ECG اکسید شده ساختار پایه یکتافلاوین در چای سیاه. ویژگی های منحصر به فرد تافلاوین در چای سیاه ناشی از ساختار حلقه بنزوتروپولون است که توسط این فرآیند اتصال ایجاد می شود. رنگ قرمز مایل به-نارنجی که تافلاوین در چای سیاه به چای سیاه می دهد از این ساختار ناشی می شود. مقدار دقیق و انواع تیافلاوین‌های موجود در چای سیاه به کاتچین‌های موجود در برگ‌های چای و نحوه دم کردن آن بستگی دارد.

تأثیر زمان و شرایط تخمیر

میزان زمان و شرایط در طول فرآیند دم کردن برای تشخیص اینکه چه نوع تافلاوین در چای سیاه وجود دارد بسیار مهم است. تا یک نقطه خاص، زمان تخمیر طولانی تر معمولاً به معنای بیشتر بودن تافلاوین است. اما اگر فرآیند دم کردن برای مدت طولانی ادامه یابد، تیافلاوین ها می توانند به تیاروبیگین تبدیل شوند که گروه دیگری از مواد شیمیایی هستند که به چای سیاه رنگ تیره تر و طعم قوی تر می دهند. تولید تافلاوین نیز تحت تأثیر دما، رطوبت و تماس هوا در طی تخمیر قرار می گیرد. دمای بین 20 تا 30 درجه و رطوبت نسبی بین 90 تا 95 درصد معمولاً بهترین گزینه برای تهیه تیافلاوین است. چای سازها با کنترل دقیق این عوامل می توانند بیشترین میزان تافلاوین را از چای سیاه خود دریافت کنند. این باعث می شود چای طعم بهتری داشته باشد و ممکن است فواید سلامتی نیز داشته باشد.

شکست اولیه ساختار برگ

فرآیند تبدیل برگ های سبز به چای سیاه با شکستن سلول های برگ شروع می شود. یک روش معمول برای انجام این کار، غلتاندن یا له کردن برگ ها است که باعث شکسته شدن دیواره های سلولی و غشاها می شود. این آسیب بسیار مهم است زیرا به آنزیم ها و سوبستراهایی که قبل از مخلوط شدن و تعامل جدا شده اند اجازه می دهد. این مرحله اول برای تشکیل تافلاوین بسیار مهم است زیرا پلی فنل اکسیداز را در تماس با کاتچین ها قرار می دهد که فرآیند اکسیداسیون را آغاز می کند. این که چقدر این سلول‌ها شکسته می‌شوند، می‌تواند بر میزان خوب ساخته شدن تیافلاوین تأثیر بگذارد، زیرا خرد کردن کامل‌تر می‌تواند منجر به اکسیداسیون کامل‌تر و احتمالاً مقادیر بالاتر تیافلاوین در نتیجه نهایی شود.

اکسیداسیون کاتچین های ساده

اکسیداسیون کاتچین های ساده پس از شکسته شدن ساختار برگ به طور جدی شروع می شود. در این فرآیند کاتچین‌هایی مانند EGCG و ECG بیشتر به کینون تبدیل می‌شوند که واسطه‌های بسیار فرار هستند. هنگامی که اکسیژن وجود دارد، پلی فنل اکسیداز روند ساخت این کینون ها را سرعت می بخشد. برای این اشکال اکسید شده کاتچین‌ها آسان است که با سایر کاتچین‌های اکسیده شده برای ساخت تافلاوین یا پروتئین‌ها و سایر مواد شیمیایی موجود در برگ واکنش نشان دهند. سرعت و میزان این فرآیند اکسیداسیون می تواند تأثیر زیادی بر آرایش انتهایی چای داشته باشد، از جمله میزان تافلاوین آن. در این مرحله از فرآیند اکسیداسیون، مواردی مانند مقدار اکسیژن موجود، دما و حضور یون‌های فلزی می‌توانند تأثیر بگذارند.تیافلاوین در چای سیاه.

تشکیل پلی فنول های پیچیده

آخرین مرحله در ساخت تافلاوین ها این است که کاتچین های تجزیه شده به هم بپیوندند تا پلی فنول های پیچیده تر بسازند. چهار نوع اصلی از تافلاوین ها وجود دارد که با این فرآیند ساخته می شوند: تافلاوین ساده، تافلاوین-3-گالات، تافلاوین-3'-گالات و تافلاوین-3،3'-دیگالات. هر کدام از این مواد شیمیایی شکل کمی متفاوت دارند و می توانند کیفیت های متفاوتی به چای بدهند. Thearubigins در این زمان همراه با theaflavins تشکیل می شود. آنها حتی پیچیده تر از پلی فنول هستند و به خوبی درک نشده اند. ترکیب بین تافلاوین و تیاروبیگین برای تصمیم گیری در مورد اینکه چای سیاه از نظر رنگ، طعم و اثرات احتمالی سلامتی چگونه است، بسیار مهم است. فرآیند اکسیداسیون به دقت توسط چای سازان ماهر کنترل می شود تا ترکیب مناسبی از این مواد شیمیایی به دست آید.

توسعه رنگ مشخص

برای اینکه چای سیاه رنگ قرمز مایل به-قهوه‌ای منحصربه‌فردش را بدهد، فرآیند اکسیداسیون باعث ایجاد تافلاوین می‌شود. همانطور که کاتچین ها ساده تر می شوند و تافلاوین ها پیچیده تر می شوند، برگ های چای از سبز به مسی و سپس به رنگ قهوه ای تیره تبدیل می شوند. این تغییر رنگ به این دلیل اتفاق می افتد که تیافلاوین ها ساختار حلقه بنزوتروپولون خاصی دارند که نور را به روشی متفاوت از کاتچین های اصلی جذب می کند. نوع چای شما، شرایط رشد و روش‌های فرآوری می‌تواند بر مقدار و نوع تیافلاوین‌های ساخته شده تأثیر بگذارد که به نوبه خود بر قدرت رنگ و رنگ دقیق آن تأثیر می‌گذارد. در حالی که این تغییر رنگ بر ظاهر چای تأثیر می گذارد، همچنین نشان می دهد که چقدر اکسیداسیون اتفاق افتاده است و ممکن است چند ماده شیمیایی مفید وجود داشته باشد.

بهبود مشخصات طعم

این تافلاوین موجود در چای سیاه است که برای دادن طعم غنی چای سیاه بسیار مهم است. این مواد شیمیایی هنگام اکسیده شدن چای ساخته می‌شوند و به بسیاری از چای‌های سیاه طعم تلخ و تندشان می‌دهند. طعم های مختلفی در چای وجود دارد زیراتافلاوین در چای سیاهبا سایر ترکیبات موجود در آن مانند اسیدهای آمینه و ترکیبات آروماتیک فرار ترکیب شود. در نتیجه، انواع مختلف تیافلاوین موجود در چای سیاه می تواند طعم متفاوتی به غذاها بدهد. برخی می توانند غذاها را ترش تر کنند، در حالی که برخی دیگر می توانند آنها را شیرین تر کنند یا به آنها عطر و طعم بیشتری ببخشند. هر نوع چای سیاه مزه خاص خود را دارد که بر اساس ترکیب این مواد و چیزهای دیگری مانند محل تهیه چای و نحوه پردازش آن است. این تغییر طعم در طی اکسیداسیون چیزی است که چای سیاه را از چای سبز و اولانگ که چندان تجزیه نمی شوند متفاوت می کند.

مزایای بالقوه سلامتی

تشکیل تافلاوین از طریق اکسیداسیون نه تنها بر کیفیت حسی چای سیاه تأثیر می گذارد، بلکه به مزایای سلامتی بالقوه آن نیز کمک می کند. تیافلاوین ها آنتی اکسیدان های قوی هستند که می توانند رادیکال های آزاد مضر در بدن را خنثی کنند. تحقیقات نشان داده است که این ترکیبات ممکن است اثرات ارتقاء سلامتی مختلفی داشته باشند، از جمله کاهش خطر بیماری های قلبی عروقی، حمایت از مدیریت وزن، و به طور بالقوه ارائه خواص ضد سرطانی. ساختار منحصربه‌فرد تافلاوین‌ها، که نتیجه مستقیم فرآیند اکسیداسیون است، به آن‌ها اجازه می‌دهد تا با سیستم‌های بیولوژیکی به روش‌هایی تعامل کنند که کاتچین‌های ساده نمی‌توانند. به عنوان مثال، برخی از مطالعات نشان داده اند که تافلاوین ممکن است به تنظیم سطح چربی خون و کاهش التهاب کمک کند. در حالی که برای درک کامل اثرات سلامتی تافلاوین ها به تحقیقات بیشتری نیاز است، تشکیل آنها در طول تولید چای سیاه بدون شک به وضعیت نوشیدنی به عنوان یک نوشیدنی سالم کمک می کند.

در حالی که تخمیر در حال انجام است، کاتچین های ساده به آنتی اکسیدان های قوی تبدیل می شوند که ویژگی های خاص خود را دارند، مانندتافلاوین در چای سیاه. برای دادن رنگ و طعم چای سیاه، مواد شیمیایی اکسید می شوند. دانشمندان معتقدند این فرآیند ممکن است برای سلامتی شما مضر باشد. اگر بدانید این فرآیند چگونه کار می کند، بهتر می توانید بفهمید که چای چگونه درست می شود و تیافلاوین ها در غذا چه می کنند. هنوز مشخص نیست که این مواد شیمیایی چگونه می‌توانند کمک کنند، اما چای سیاه که سرشار از تیافلاوین است هنوز هم انتخاب خوبی برای مطالعات بهداشتی و خوردن است.

درلونیهرب، ما در تولید-عصاره تافلاوین با کیفیت بالا از چای سیاه تخصص داریم. وضعیت---امکانات هنری و کنترل دقیق کیفیت ما تضمین می‌کند که محصولاتی با قدرت و خلوص ثابت ارائه می‌کنیم. ما عصاره های تافلاوین را در غلظت های مختلف، از 20٪ تا 80٪، برای تامین نیازهای مختلف صنایع ارائه می دهیم. محصولات ما 100٪ طبیعی، غیر{10}}GMO و فاقد آلرژن هستند، و برای استفاده در مکمل‌های غذایی، غذاهای کاربردی، و نوشیدنی‌ها ایده‌آل هستند. با تجربه گسترده ما در عصاره های گیاهی و تعهد ما به رضایت مشتری، ما در تلاش هستیم تا شریک مورد اعتماد شما در استفاده از قدرت تی افلاوین برای محصولات شما باشیم. برای اطلاعات بیشتر و یا درخواست نمونه، لطفا با ما تماس بگیریدinfo@lonierherb.com.

سوالات متداول

س: آفلاوین ها چیست؟

پاسخ: تافلاوین ها ترکیبات پلی فنلی هستند که در طی تخمیر برگ های چای سیاه از طریق اکسیداسیون کاتچین ها تشکیل می شوند.

س: تافلاوین ها چگونه بر طعم چای سیاه تأثیر می گذارند؟

پاسخ: تافلاوین ها به طعم تند و گس مشخصه چای سیاه کمک می کنند و در طعم پیچیده آن نقش دارند.

س: چه فواید سلامتی با تافلاوین ها مرتبط است؟

پاسخ: تافلاوین ها آنتی اکسیدان های قوی هستند که ممکن است به کاهش خطر بیماری های قلبی عروقی کمک کنند، از مدیریت وزن حمایت کنند و خواص بالقوه ضد سرطانی را ارائه دهند.

س: فرآیند تخمیر چگونه بر محتوای تافلاوین تأثیر می گذارد؟

پاسخ: مدت و شرایط تخمیر، از جمله دما و رطوبت، مستقیماً بر تشکیل و کمیت تافلاوین در چای سیاه تأثیر می گذارد.

س: آیا تیافلاوین در انواع دیگر چای یافت می شود؟

پاسخ: تیافلاوین ها عمدتاً در چای سیاه به دلیل فرآیند اکسیداسیون گسترده آن یافت می شوند. چای سبز و اولانگ حاوی مقدار کمی تافلاوین هستند.

مراجع

1. Tanaka, T., & Kouno, I. (2003). اکسیداسیون کاتچین های چای: ساختارهای شیمیایی و مکانیسم واکنش تحقیقات علوم و صنایع غذایی، 9(2)، 128-133.

2. Harbowy، ME، & Balentine، DA (1997). شیمی چای بررسی های انتقادی در علوم گیاهی، 16(5)، 415-480.

3. Leung, LK, Su, Y., Chen, R., Zhang, Z., Huang, Y., & Chen, ZY (2001). تئافلاوین موجود در چای سیاه و کاتچین موجود در چای سبز به همان اندازه آنتی اکسیدان های موثری هستند. مجله تغذیه، 131 (9)، 2248-2251.

4. سانگ، اس.، لامبرت، جی دی، هو، سی تی و یانگ، CS (2011). شیمی و تبدیل زیستی ترکیبات چای تحقیقات فارماکولوژیک، 64(2)، 87-99.

5. Drynan, JW, Clifford, MN, Obuchowicz, J., & Kuhnert, N. (2010). شیمی پلی فنول های چای سیاه با وزن مولکولی کم گزارش های محصول طبیعی، 27 (3)، 417-462.

6. کوهنرت، ن. (2010). کشف ساختار چای سیاه thearubigins. آرشیو بیوشیمی و بیوفیزیک، 501(1)، 37-51.